باب نهم - چراست كه « 1 » فراشه « 2 » خويشتن « 3 » اندر « 4 » چراغ افكند و همه حيوانات از چيزهاى موذى « 5 » محترز باشند . جواب - از بهر آنك « 6 » بيشتر از حيوانات بطبع « 7 » چنان‌اند كه ميل ايشان سوى روز و « 8 » روشنائى باشد « 9 » و بشب و « 10 » تاريكى ايشان را هيچ « 11 » الف نبود و بدان سبب بعضى از صيّادان بشب « 12 » صيد آهو كنند چنانك دو مرد بيايند يكى جامهء زرد پوشد و با خويشتن « 13 » روشنائى دارد و بران « 14 » جانب كه سايهء وى « 15 » بود سگى همىآرد « 16 » چون آهو روشنائى ببيند « 17 »

--> ( 1 ) - ت و س : چرا . ( 2 ) - ت : فراشه بشب . ( 3 ) - س : خود را . ( 4 ) - م : در . ( 5 ) - س : اشيا موذيه . ( 6 ) - س : جواب آنكه . ( 7 ) - م و س « بطبع » را ندارند . ( 8 ) - ت اين دو كلمه را ندارد . ( 9 ) - س : بود . ( 10 ) - س اين حرف را ندارد . ( 11 ) - س اين كلمه را ندارد . ( 12 ) - م اين كلمه را ندارد . ( 13 ) - م : خود . ( 14 ) - م : بدان . ( 15 ) - س : او . ( 16 ) - م : مى . ( 17 ) - س : بيند .